SESİMİZE KÜL YAĞMADAN

İnsan insanı sevmiyor
Baharı ürkütüyorlar
Söylerken dilim acıyor
tabut boyları küçüldü
güneşi kirletiyorlar

Hep yolcu olmayalım
Biraz yoldaş olalım
Gel bu gece sevgilim
Filistin'li bir çocuğun
Sapanına taş olalım

yapmayın
yakında bahar gelecek
Utandırmayın

Söğüt dalında serçe
Gibi güzeldi gülüşüm
Şimdi serçe gövdesinde
Koca bir mızrak gibi
Çağa aykırı duruyor
En masum düşüm

Hep ateş olmayalım
Biraz da buz olalım
Gel bu gece sevgilim
Tuzla'da bir işçinin
Sofrasına tuz olalım

Susmayın
Sesimize kül yağacak
Yangını çoğaltmayın
Kiminle, nerede, ne yerseniz yiyin ama
Aşk ile ekmeğin
İki kardeş olduğunu
Hiç unutmayın...

Barış Çelimli

AŞK CEMİNİN DÜŞKÜNÜ

Aşk ümmidir
Okuma yazma bilmez
Bildiğini okur,
Yine gördüğüme cahil
Kör düğüme ehil kaldım
İçine ruh basılmış ceset gibiyim

Bitmiyor ama ne yapsam
Köz yığınıdır sanki içimdeki şiirler
Her şiirin gizine adını tutuşturup
Adının her harfine ayrı tutuştum
Geçsin diye bekliyorum
Dilimin yanık izleri

Aşk Bektaşidir
Bir dizinde arslan
Bir dizinde ceylan
Av ile avcıyı
Bir kucakta buluşturan

Yetmiyor ama ne yapsam
Ne kalemin karalığı ne kağıdın aklığı
Çöldeki bir kadırganın
Suya özlemine benzer
Yüzünün ellerime uzaklığı

Aşk mevlevidir
Döner hiç durmadan
Çağırır
Kim olursan ol
Gidersin

Bitmiyor ama ne yapsam
Sen böyle dilimin kül belası
Yüzümün ağrıyan hüznü olalı,
Düşkünüyüm*
Aşk
Ceminin...


Barış Çelimli

* Cem'e alınmayan, cezalı.