MIZRAK VE KALKAN

Duru bir ırmağı bulandırıyor
Gözlerinin gözlerimden kaçışı
Yoruyor beni durmadan
Bitimsiz yokuşlarda,
Ben ekmeğin hürriyetin
Emeğin şiirine yürürken
Saçlarının karasına
Dolanıyor yüreğim.

Dilimi kırbaçlıyor yüzünün aydınlığı
Türkü söylerken bile
Aklımı didikliyor,
Ekmeğimi bölerken, sen
Suyu yudumlarken, yüzün
Rakıya su doldururken
Adın bir çift tırnak gibi
Yüreğimi yırtıyor.

Dingin bir gölü dalgalandırıyor
Ellerinin ellerime
Böyle uzak duruşu
Geçtim ekmeğimden, hürriyetimden
Yüzümü gözlerine tutsak eylesem bir dem
Bakışların yırtsa gözlerimin içini
Kan dökülse yüreğimin etinden.

Ben seni sevmeyi kalkan etmişim
Varsın yağmur gibi aksın üstüme
Yokluğunun yontulmuş mızrakları.

Barış Çelimli