DÖKÜLENLER

Kimi yatağında ölür

Kimi maden yatağında

İnsan toprağa gömülür

Bazıları kömüre

Yaşamak değil yanmak bu

Yürüsem kül dökülüyor

Yüzümde iki iri

Lekeye döndü gözlerim

Çaresiz seyrettiğinden

Bulaştı dünyanın kiri

Kazıyorum tırnağımla

Kalbim pul pul dökülüyor

Yoksullar soru sormuyor

Kalabalık ama sessiz

Ölümün her çeşidini 

Onlarda sınamak mümkün

Şiirimi çırpıyorum

Çürümüş gül dökülüyor

Gözleri büyük ama

Mezar boyları küçük

Hadi çözün bilmeceyi

Irak mı? Filistin mi?

İnsanlık kıt kanaat

Tanrınız bol dökülüyor

Şiir bu ırmak değil ki

Uzayıp gitsin böyle

Kadın töre açlık göç

Yorulmaz mısın dünya

Kurudu kuma döndü

Ağzımdan dil dökülüyor

Barış Çelimli